Monday, February 07, 2005

فصل تازه


نگـاه كـن من چه بی پروا، چه بی پروا
بـه مـرز قـصــه های كهـنـه مـی تـازم
نگـاه كـن با چه سرسختی تو اين سرما
بـرای عشـق يه فـصـل تازه مـی سازم
يه فصل پاك، يه فصل امن و بی وحشت
بـرای تـو، كه يـك گـلـبرگ زود رنـجـی
یه فصــل گـرم و راحـت زير پوست من
بـراي تـو، كه بـا ارزش تــرين گـنـجی
نگـاه كـن مـن به عشـق تـو چـه ليـلا وار
تــن يــخ بـســتــهء پــروازو می بوســم
بيـا گـرم كـن منـو بـا سـرخی رگ هات
مـن اون رگ های پر آوازو می بوســم
تو رو می بوســم ای پاكـيـزهء عـريـان
تو رو پـاكـيـزه مــثـل مـخـمــل قـــرآن
طلوع كن من حرارت از تو می گـيرم
ظهور كن من شهامت از تو می گـيرم
بيا ، هيچ كس مثل من و تو عاشق نيست
مـثـل مـا عاشــق و هـمـسـايـه و هـمـدم
بيا ، از شـيشـهء سـخـت و بلـنـد عـشـق
مــثـل ارابـهء نـور رد بـشـــيـم بـا هــم
نگاه كن ، من چه شبنم وار، چه شبنم وار
بـه اســتـقـبـال دســتـای خــزون مـی رم
هراســم نـيسـت از اين سرمای ويران گر
بــرای تـو ، مــن عـاشـــقـانـه مـی ميرم

0 Comments:

<< Home

<